সৃষ্টিৰ আলিঙ্গন - The Creative Embrace

পৃথিৱীৰ বিষুৱ ৰেখাৰ দুয়োফালৰ অৰ্থাৎ কৰ্কট ক্ৰান্তি আৰু মকৰ ক্ৰান্তিৰ মাজৰ অঞ্চলক ক্ৰান্তীয় অঞ্চল নামেৰে জনা যায়৷ এনে অঞ্চলত দেখিবলৈ পোৱা অৰণ্যৰাজিক ক্ৰান্তীয় অৰণ্য বোলা হয়৷ এই অৰণ্য অঞ্চলক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ সমৃদ্ধিশালী আৰু চহকী অৰণ্য হিচাবে চিহ্নিত হৈছে আৰু বৰ্ষাৰণ্য (Rain forest) বুলি কোৱা হৈছে৷          বৰ্ষাৰণ্য হৈছে এনেএক অৰণ্য ,য’ত অনেবৰতে সেমেকা বাতাবৰণে বিৰাজ কৰে৷ এনে অঞ্চলত বৰষুণৰ পৰিমাণ আশী ইঞ্চিতকৈ বেছি হোৱা দেখা যায়৷ অধিক বৰষুণৰ বাবে এই অৰণ্যবোৰত বৰষুণৰ পানী বাষ্পীকৰণ হৈ পুনৰ অৰণ্য ভুমিত আবৃত কৰি ৰাখে৷ সেয়ে বৰ্ষাৰণ্যত আদ্ৰতাৰ পৰিমান বেছি৷           এই অৰণ্য সমূহ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যত অতি সমৃদ্ধ আৰু বছৰটোৰ সকলো সময়তে আৰ্দ্ৰ হৈ থাকে৷ ফলত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ বৃক্ষ, তৃণ, লতা আৰু প্ৰাণীৰ জন্ম আৰু বৃদ্ধিৰ অনুকুল পৰিবেশৰ সৃষ্টি কৰে৷ পৃথিৱীৰ প্ৰায় দুই লাখ পঁচিশ হাজাৰ প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আৰু বাৰ লাখ প্ৰজাতিৰ প্ৰাণীকুলৰ সৰহভাগৰে বাসস্থান এই বৰ্ষাৰণ্য৷ তদুপৰি বিশ্বৰ প্ৰায় পঞ্চাশ কোটি মানুহে প্ৰত্যক্ষ বা পৰো...

সৰুৰে পৰা বৰ হেঁপাহ আছিল নদী দ্বীপ /সত্ৰ নগৰী মাজুলীলৈ যাবলৈ ৷ অৱশেষত ২০১৬ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত সেই বিশেষ দিনটো  আহিল৷ মোৰ কন্যাৰ আৰু এটা আপত্তি আছিল অসমীয়া হৈ শিৱসাগৰৰ ঐতিহাসিক ঠাইবোৰেই নেদেখাৰ ৷ গতিকে আমি শিৱসাগৰ হৈ মাজুলীলৈ যোৱাৰ ঠিক কৰিলোঁ৷ আমি ১৭ জানুৱাৰীৰ দিনা সোনকালে খাই বই শিৱসাগৰলৈ বুলি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ আবেলি ৪ মান বজাত আমি গোলাঘাট পালোহি ৷মোৰ ভিনদেউৰ ঘৰ গোলাঘাটত ৷ তাত কিছুসময় কটাই দেৰগাঁৱ হৈ শিৱসাগৰ পালোহি ৷ তাত চৰকাৰী অতিথি গৃহ “প্ৰশান্তি”ত আমাৰ থকাৰ ব্যৱস্থা আছিল ৷ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ বৰ পুখৰীৰ পাৰত এই অতিথি গৃহ অৱস্থিত৷দেৰগাঁৱত ভণী জোৱাই নৱই কৈছিল “প্ৰশান্তিত থাকিলে ৰাতিপুৱা বৰপুখুৰীটো চাব , হিয়া জুৰ পৰি যাব”৷শিৱসাগৰ পাওতে ৰাতি হৈছিল আৰু আমি ভাত পানী খাই সোনকালে শুই থাকিলোঁ৷                  ৰাতিপুৱা সাৰ পাই দুৱাৰ খন খুলি মই আনন্দত অভিভূত হৈ পৰিলোঁ৷ ছোৱালীকো জগাই দিলোঁ আৰু আমি দুজনী বাহিৰলৈ আহি বৰপুখুৰীটো দেখি ক’ব নোৱাৰা হৈ পৰিলোঁ৷ ইমান সুন্দৰ পৰিবেশ, বহুত হাঁহ চৰি আছে পুখুৰীত ৷আমি পুখুৰীৰ...

জন্মভূমি চিলঙে প্ৰায়ে ৰিঙিয়াই মাতি থাকে, সেয়ে সুবিধা পালে চিলঙলৈ ধপলিয়াই যাওঁ৷ ১৯৭২ চনলৈকে মেঘালয় অসমৰ ভিতৰতে আছিল৷ তেতিয়া অসমৰ ৰাজধানী আছিল চিলং৷ প্ৰকৃতিয়ে মেঘালয়ক ভৰপুৰ ৰূপে সজাবলৈ অকণো কৃপণালি কৰা নাই৷ পাহাৰীয়া ৰাজ্যখনৰ ৰূপৰ তুলনা নাই৷ পৰ্যটন ক্ষেত্ৰত মেঘালয় বহুত আগবঢ়া৷ পৃথিৱীৰ বহুত ঠাইৰ পৰা  পৰ্যটক আহে এই পাহাৰীয়া ৰাজ্য খনৰ সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰিবলৈ ৷ চিলঙৰ পৰা মাত্ৰ ২৫ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত এডোখৰ ঠাইলৈ বৰ যাবলৈ মন আছিল৷ সেয়ে দুবছৰৰ আগতে আগষ্ট মাহৰ ৭ তাৰিখে তালৈ যাবলৈ সুযোগ পালোঁ৷ সেই ঠাই খন হৈছে “Mawphlang sacred grove”৷ প্ৰায় ১৯২ একৰ মাটি কালিৰে এই অৰণ্যখন গঠন হৈছে৷ আচৰিত কথা যে এই অৰণ্যখনৰ চাৰিওপিনে ঘাহঁনিৰে আৱৰা, মাত্ৰ এই পৱিত্ৰ অৰণ্যখন ডাঠ গছ-গছনিৰে ভৰি আছে৷ এই হাবিখনৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত তিনিটা ডাঙৰ শিল (Monolith stone) দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ খাছী জনবিশ্বাস অনুসৰি লাবাছা নামৰ নামৰ দেৱতাই এই অৰণ্যখন ৰক্ষা কৰে৷ তেওঁলোকৰ বিশ্বাস অনুসৰি এই হাবিখনৰ পৰা একো আনিব নোৱাৰি, লাগিলে এটুকুৰা কাঠৰ টুকুৰা, এটা গছৰ পাত বা এটা শিলগুটিয়েই হওক৷ যদি কোনোবাই কিবা আনে, তেন্তে অৰণ্য খনত থকা দেৱতা অসন্তুষ্ট হ...

(১) মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত ৰিভাৰ ৰাফটিং      মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান(Manas National Park) অসমৰ এক অন্যতম ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ----- ইউনেস্কো (UNESCO) ৰ দ্বাৰা স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত, বিশ্ব ঐতিহ্যস্থলী ,(World heritage site) ,হস্তী সংৰক্ষিত বনাঞ্চল (Elephant Reserve) তথা বায়ছফিয়েৰ ৰিজাৰ্ভ (Biophere reserve) ৷ই গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ১৭৬ কিমি নিলগত বাক্‌চা জিলাত অৱস্থিত ৷মানস এলিফেণ্ট চাফাৰী আৰু ৰিভাৰ ৰাফটিংৰ কাৰনে বিখ্যাত ৷         সৰুৰে পৰা অৰণ্যৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বাৰ আকৰ্ষণ৷মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানে মোক সদায় হাত বাউল মাতি আছিল ৷কিন্ত উগ্ৰপন্থীৰ কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে যোৱা হৈ উঠা নাছিল ৷২০০৮চন মানৰ পৰা লাহে লাহে উগ্ৰপন্থীৰ কাৰ্য্য কলাপ কমি আহিবলৈ ধৰিলে ৷মোক কোনে পায় আৰু ,মানসলৈ যোৱাৰ বাট মুকলি হ’ল ৷ মোৰ মামাৰ লৰা অনুপমে গোটেই খিনি সুৱিধা কৰি দিছিল (অনুপম WWF ত কৰ্মৰত)৷২০০৯চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত সেই স্মৰণীয় দিনটো আহি উপস্থিত হ’ল ৷আমি চাৰিটা মানে মই ,মোৰ গৃহস্থ,মোৰ কন্যা শাশ্বতী আৰু আমাৰ ঘৰত সহায়িকা হিচাবে থকা ৰূপা ,দুপৰীয়া ভাত পানী খাই বৰপেটা ৰ’ডলৈ বুল...